Je zult me vinden in elk woord dat ik schrijfLamia Makaddam De pozie van Lamia Makaddam is de uitkomst van strijd. Rauwe beelden worden opgevolgd door erupties van tederheid, een bezweringsdans waarin geliefde, minnaars en partners worden vastgehouden, losgelaten en ten grave gedragen. Niemand is onschuldig in de liefde. Lamia Makaddam kan niet om haar sentiment heen, maar kan ook niet om haar verlangen naar wraak, dus wordt de wraak een sentimentele aangelegenheid, warmbloedig. Uit het Arabisch

Lowlands en Oerol in groten getale werden bezocht

Mustafa Stitou

Sutherland’s long poem from 2017

histories of sadism and persecution

Marsman considers

Maar we hopen vurig op een uitweg

Heftige ervaringen vragen om heftige woorden

the astonishing dune fields and forests where pleasure and love are both grief and joy

I have seen the future and it (still) works

ze verklaart haar liefde aan Berlijn (‘spuuglelijkste stad’)

Simone Atangana Bekono

suffering brothers